جمعه ۰۹ آبان ۱۳۹۹
  • به لیمو

به لیمو
به لیمو
  • به لیمو:

    Lippia citriodora L.

    نام های دیگر: ورون، شاسترن و چای عربی هم گفته می‌شود. در طب سنتی آن را گیاه ونوس هم می‌نامیدند.

    مشخصات: یک گیاه دارویی معطر است که بوی خوشایند لیمو را دارد. درختچهٔ این گیاه 5/1 تا ۲ متر است که گاهی بیشتر هم می‌شود. و دارای برگ‌های ساده سرنیزه‌ای به طول ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر با قاعده گره‌ای و عموماً به‌صورت دسته‌های سه تایی در هر گره است. گل آذین انتهایی و بصورت خوشه‌های باریک، جام گل کوچک و به‌طور مشخص واجد دو لب، ارغوانی رنگ پریده، میوه هستکی و دارای ۲۱ عدد بذر است.

    طبیعت آن:  گرم و تر است

    ترکیبات شیمیایی: ماده مؤثر برگ به لیمو اسانس آن است که خود مرکب از سیترال، لیمونن، ژرانیول مى‏ باشد.

    خواص دارویی: دمنوش به لیمو به رفع تپش قلب کمک می‌کند.‏ این دمنوش آرام بخش است، استرس و خستگی‌های روحی را کاهش داده و مناسب برای درمان سرماخوردگی و سرفه است. ‏ به لیمو خاصیت ضد نفخ دارد و برای التیام سر درد و میگرن مناسب است.

    نحوه تکثیر: قلمه نیمه خشبی

    مقدار قلمه مورد نیاز در هکتار 17000 تا 20000 قلمه

    سیستم کشت و فواصل کشت: فارو یا قطره ای و کشت قلمه با فواصل 80-50 سانتی متر.

    بافت خاک مناسب کاشت: بافت متوسط و عمیق.

    اندام مورد استفاده: برگ و سرشاخه گلدار.

    زمان برداشت : اوایل بهار تا اواخر پاییز ( در مناطق معتدل و درون گلخانه به طور مداوم)

    محل رویش: این گیاه بومی آمریکای جنوبی بوده و به طور طبیعی رویش آن در آرژانتین، شیلی و پرو گزارش شده‌است و از آن جا به سایر نقاط جهان از جمله ایران رفته‌است و کشت می‌شود. در ایران این گیاه در استان‌های شمالی و باغ‌ها کشت می‌شود.

     

    میزان عملکرد: یک تا یک و نیم تن در هکتار برگ خشک

برچسب ها: